صحبت های مهندس قسمت 39: تماس با خط در Chocks و Fairleads: طناب چفیه، اندازه گلو و بارهای جانبی

خطی که به همان اندازه از هم جدا می شود

فرض کنید یک خط پهلوگیری در همان چاک دو فصل در حال اجرا است. اتصالات بی گناه به نظر می رسد: بدون لبه، بدون سوراخ. طناب از بین رفته است، بنابراین چیزی برای مقایسه وجود ندارد. حیاط با یک سوال باقی می‌ماند که سخت‌افزار به تنهایی نمی‌تواند به آن پاسخ دهد - آیا اتصال، خط، سرب یا کاری برای محافظت از خط روی اتصالات انجام شده است؟

این در مورد تماس بین یک خط و یک دهانه فلزی است: گلو چه کاری با طناب تحت بار انجام می دهد، آنچه در پرونده تعلق دارد، و آنچه را که باید در یک تحقیق قرار داد. اینکه آیا اتصالات از نظر ساختاری برای کشتی مناسب است یا خیر، موضوعی جداگانه است.

Fairlead یک محفظه بار است، نه یک سوراخ

یک چاک با کارش توصیف می شود، که مکانیک را پنهان می کند. یک خط مناسب که مستقیماً از آن عبور می کند، کشش خط را حمل می کند. یکی که خط را بچرخاند حمل بیشتری دارد، زیرا پاها از هم جدا می شوند و فلز در پیچ هر دو را به یکباره نگه می دارد. همانطور که لید به سمت یک پیچ سخت بسته می شود، این نتیجه به سرعت رشد می کند.

یک قانون طبقه بندی برای اتصالات کشتی به طور واضح این مورد را بیان می کند: در جایی که یک خط در یک اتصال می چرخد، کل بار طراحی روی اتصالات حاصل بارهای موجود در دو پایه است، و لازم نیست این نتیجه بیش از دو برابر بار طراحی در خط در نظر گرفته شود. همین قاعده، تغییر جهت خود را به عنوان یک حالت بار در نظر می گیرد، با نیروی وارد شده در جایی که خط تغییر جهت می دهد. این برای اتصالات کشتی تحت قوانین ساخت و ساز برای کشتی‌های فله‌بر و تانکرهای نفت نوشته شده است - نه رتبه‌بندی اتصالات قایق بادبانی. آنچه انتقال می دهد درمان یک چرخش به عنوان یک بار است.

نتیجه بدون عدد به دست می‌آید: یک اتصالی که بر اساس «تنش در خط من» قضاوت می‌شود، کمتر خوانده شده است، و قسمتی که اهمیت دارد، صورت نصب نیست، بلکه جایی است که طناب جهت را تغییر می‌دهد – جایی که ابتدا سایش ظاهر می‌شود.

غلتک کمان یک دستگاه متفاوت است - کانال غلتکی، مواد شیار، درپوش زنجیری - پوشیده شده در آنآن قسمت. این مقاله با دهان ثابت می ماند.

آنچه که گلو تصمیم می گیرد

گلو همان چیزی است که طناب به آن برخورد می کند و دو بعد آن را توصیف می کند: دهانه و طول سطحی که روی آن قرار دارد.

باز شدن در برابر قطر خط مقدار طناب درگیر را تعیین می کند. خطی که دهانه را پر می کند روی یک قوس کوتاه دهان را لمس می کند. یک خط با فضای خالی در برابر کشش طولانی تری قرار دارد. فشار همان چیزی است که طناب را می پوشاند، و فشار، بار را روی یک منطقه حمل می کند، بنابراین همان کشش که در یک قوس بلندتر پخش می شود، فشار کمتری است - کل بحث برای سطح تماس بزرگتر. همچنین به همین دلیل است که دهانی با دو لبه و شکاف بین آنها رفتار متفاوتی با یک سطح پیوسته دارد: بار به لبه ها می رسد و طناب روی یک ویژگی کوچکتر از آنچه که گلو نشان می دهد خم می شود.

تولید کنندگان طناب دستورالعمل کاری را منتشر می کنند: هنگامی که خط بیش از ده درجه در اطراف یک سطح منحرف شد، قطر موثر آن سطح باید حداقل سه برابر قطر طناب باشد و بزرگتر بهتر است زیرا دوام طناب با سطحی که روی آن کار می شود افزایش می یابد. این راهنمایی برای بهترین عملکرد است، و اشاره می کند که توصیه های دیگر ممکن است موارد بیشتری را درخواست کنند. این یک قانون نیست و به زنجیره هم نمی رسد.

سپس شکافی وجود دارد که خریدار باید ببندد. هیچ چیز در استانداردهای خوانده شده برای این مقاله دهانه یک چاک ساده را به قطر خط متصل نمی کند، بنابراین هیچ شکلی برای جستجو وجود ندارد - آنچه می توان خواند دهانه و طول تماس است. و "اندازه" به خودی خود توضیح نمی دهد: در خانواده چاک پاناما تحت پوشش ISO 13728، اندازه اسمی عرض دهانه بر حسب میلی متر است، یادآوری برای تایید آنچه اندازه چاک نقل شده اندازه گیری می شود.

جایی که ناهمواری مهم است و چه چیزی صاف ارزش دارد

شرایط سطح جایی است که یک مشخصات را می توان مستقیماً خواند. یک استاندارد ship-chock الزامات را در یک خط قرار می دهد: تمام سطوح در تماس با طناب باید عاری از ناهمواری ها یا بی نظمی هایی باشد که ممکن است در اثر سایش به آن آسیب برساند. این ISO 13728:2020، بند 8.2 است - یک شرط، نه یک مقدار.

تولید آثار خود را در آنجا به جا می گذارد. دهان ریخته گری که با پوست دست نخورده حمل می شود، بافت قالب را حمل می کند، و خط جداکننده پله ای را بر جای می گذارد که جلای آن بر روی صورت قابل مشاهده نمی رسد. یک دهان می تواند در جایی که خریدار به نظر می رسد روشن و در جایی که طناب می گذرد خشن باشد.

همان استاندارد دهان را به جای روی نیمکت روی نقاشی می‌نشیند: لبه‌ها و گوشه‌هایی که در شکل‌های آن ابعادی ندارند، حداقل شعاع مشخص‌شده‌ای دارند، ۲۵ میلی‌متر در یادداشت به آن شکل‌ها. این به آن استاندارد و آن نقاشی‌ها تعلق دارد - شواهدی که نشان می‌دهد یک خانواده شعاع دهان را پایین می‌نویسد، نه حداقلی برای حمل در جای دیگر.

گلوی زبر یا خورده یک گلوی ساینده است و این تا جایی است که این مقاله در مورد خوردگی پیش می رود. چیزی که یک دست می تواند بگوید به همین ترتیب محدود است: طناب از تماس در باری که اتصالات می بیند نمونه برداری می کند، و یک دست آن را با فشار نوک انگشت نمونه برداری می کند.

گرما و پوششی که آن را بدتر می کند

حرکت در محل تماس به گرما تبدیل می شود و گرما جایی است که قسمت غیر شهودی در آن قرار می گیرد. اتصالات فولادی تنها زمانی که طناب مستقیماً فلز را لمس می کند، مسیر گرمایی خوبی است. بالشتکی که خط را از فلز دور نگه می‌دارد، گرما را نیز حفظ می‌کند: یک حصیر، یک درج پلاستیکی یا بسته‌بندی طناب قدیمی اتلاف را کاهش می‌دهد و می‌تواند نقطه داغی را ایجاد کند که قرار بود از آن جلوگیری کند.

طرف طناب حامل شواهد دیگر است. لعاب، سفتی و تغییر بافت توسط سازنده مطابق با شن جاسازی شده و همچنین با گرما خوانده می شود، بنابراین یک خط کثیف و یک حفره حفره دار می تواند یک نوع علامت را از جهات مخالف باقی بگذارد. ازدحام تماسی را اضافه می کند که هیچ ربطی به اتصالات ندارد: دو خط که یکی از اتصالات را به اشتراک می گذارند، یکدیگر را ساییده می کنند و همینطور اتصالات، به همین دلیل آسیب در بیش از یک خط ظاهر می شود.

برگشت ناخوشایند است: پوششی که برای محافظت از خط طراحی شده است، دلیل قابل قبولی برای تکرار شکست است، و گلوی شلوغ کاری را انجام می دهد که کسی آن را برای آن طراحی نکرده است.

خواندن هر دو طرف تماس

یک مشاهده به ندرت چیزی را از هم جدا می کند. یک جفت، یکی روی طناب و دیگری روی فلز، میدان را باریک می کند.

هیچ یک از این جفت ها تشخیص نیستند. لعاب با گرما سازگار است. ثابت نمی کند که گرما از کجا آمده است و چیزی در مورد قدرت باقی مانده در خط نمی گوید. طرف فلزی شواهد ضعیف تری است: یک دهان صیقلی و یک دهان زبر می توانند هر دو در انتهای یک خط جدا شده بنشینند، و نه ظاهر سطحی و نه تغییر رنگ طناب، استحکام باقی مانده را تایید نمی کند یا علت واحدی را شناسایی می کند.

هر چه جفت نشان می دهد، یک دستورالعمل سرویس نگه می دارد. سازندگان طناب همان نکته را به عنوان راهنمایی تعمیر و نگهداری در نظر می‌گیرند: نقطه تماس یک مورد خدماتی است، بنابراین به جای اینکه منتظر بمانید تا یک نقطه از کار بیفتد، به جایی بروید که خط در آن قرار دارد. هدایت مجدد آرایش یک متر در طول خط به طناب سطحی تازه می دهد.

چه چیزی را در استعلام قرار دهید

اینکه یک تامین کننده می تواند پاسخ دهد بستگی به پرس و جو دارد. شش مورد مهم است: قطر خط و ساخت. آیا اتصالات طناب یا زنجیر را می بیند، زیرا راهنمای بالا به زنجیره منتقل نمی شود. زوایای سرب که در سرویس خواهد دید، نه تنها زاویه روی پلان. آیا خط ثابت است یا کار می کند. پوشش دهان مورد نیاز، به عنوان یک شرط به جای درجه پولیش بیان شده است. و تأیید اینکه اندازه نقل‌شده به جای طول کلی، ابتدایی است - یک سؤال، نه یک فرض.

رادسته کمان و فیرلیدخانواده های مناسب را فهرست می کند.

چیزی که یک تامین کننده نمی تواند تصمیم بگیرد این است که پس از خروج از اتصالات، واکنش به کجا می رود. پشتیبان، ورقه ورقه، بست و مسیر بار در سمت عرشه به کشتی بستگی دارد.قسمت نصب گیره قایقآن طرف مفصل را می پوشاند.